|
Beter laat dan niet….
Het is inmiddels al weer een
goede 2 weken geleden dat Rudolph Racing afreisde naar het Engelse Rockingham,
voor de 2de ronde van de Dutch Supercar Challenge.
Na de race in Spa werd de
Viper weer geheel nagekeken, om vooral te letten op de problemen die ons in het
verleden parten speelden. Alles bleek in orde, en vol goede moed werd het
Rudolph kamp weer opgebouwd.

Op het programma stonden de 3
extra tests die verreden konden worden. Edward Grouwels was als enige rijder op
de Viper meegereisd. Het gehele weekend stond dan ook in het teken om hem zoveel
als mogelijk kilometers te laten rijden, om nu eens eindelijk in een lekker
ritme te komen met de Viper. Resultaten waren voor dit weekend niet belangrijk,
alleen uitrijden telde zeer zwaar. Vertrouwen krijgen in de vernieuwde Viper……
Helaas werd al vroeg in de
trainingen duidelijk dat het ons weer niet gegund was. Er kwam al snel een
probleem met de versnellingsbak opzetten. Het schakelen verliep stroef, en af en
toe selecteerde hij niet de gewenste versnelling. Na kordater overschakelen leek
dit probleem voor nu onder controle.
In de volgende training bleek
echter dat de Viper nog steeds geen zin had. Ditmaal breekte de prise-as van de
versnellingsbak spontaan, waarna verder rijden uiteraard niet meer kon.
Koortsachtig werd de versnellingsbak gedemonteerd, en de as vervangen. Gelukkig
zat er tussen de tweede en derde training genoeg tijd om dit door de ervaren
crew te laten doen, zodat er geen trainingstijd verloren werd.
De derde training dan maar.
Maar ook hier kwam er na een half uurtje alweer dat pechduiveltje opzetten.
Ditmaal was de koppeling aan de beurt. Deze begon ineens heftig door te slippen,
waarna verder rijden weer geen optie was.
Weer werd de versnellingsbak
gedemonteerd, en de koppeling grondig geďnspecteerd. Helaas bleek deze niet meer
repareerbaar. Een reserve koppeling behoorde niet tot de spare-parts van het
team. Dit omdat het om een zeer speciale carbon koppeling gaat, en de oude nog
in goede staat was. Gelukkig heeft het team wat goede kennissen in Engeland, die
een helpende hand boden. Er werd een provisorische koppeling uitgehaald in
Silverstone, die laat in de avond arriveerde. Nog net geen nachtwerk om de
weerbarstige Viper weer aan de gang te krijgen.
Door dit alles werd Edward
echter helaas weer weinig rijtijd gegund, waardoor een goede kwalificatie niet
mogelijk was. Er werd gestart van de 15de plaats, een schril contrast
met de 3de plaats in Spa. Maar in de race leek alles goed te komen.
Edward zoefde door het veld,
en de een na de andere auto mocht geloven aan de kracht van Edward en zijn
Viper. Na een kleine 15 minuten zat Edward reeds op een mooie 7de
positie, en had weer aansluiting met het GT veld.
Maar toen kwam het beruchte
oliedruk alarm weer roet in het eten gooien. Bij vol accelereren zakte de
oliedruk weg, in plaats van mooi omhoog te lopen. Alles werd gecheckt in het
vooronder, maar er kon geen lekkage of iets dergelijks gevonden worden. Computer
data werd gecontroleerd, en er werd nog een poging gedaan. Helaas bleek er toch
een probleem te zitten, dat er niet meteen uit wilde. De race werd dan ook
gestaakt door de het team, om grote motorschade te voorkomen.

Er werd druk in de data
gezocht om het probleem te localiseren. Het drysump systeem werd uiteindelijk in
twijfel getrokken.Er werd dan ook s’avonds weer druk gewerkt aan de Viper, om
een aantal leidingen om te leggen. Dit zou de truc kunnen doen om tijdens de
zondag race zonder problemen te kunnen rijden.
Er werd op zondag gestart van
achteren, en weer trok Edward verbazingwekkend sterk door het veld heen. Net
toen het team hoop begon te krijgen op een goed resultaat, kreeg Edward weer een
oliedruk alarm. Wetende dat dit het einde van het weekend betekende, werd de
Viper meteen de paddock opgereden en opgeladen.
Eenmaal thuis werd een grondig
onderzoek gestart naar de oorzaak van de oliedruk ellende.
Alles werd gecheckt en met een
vergrootglas argwanend nagekeken. Ook de motor werd weer uitgebouwd en
nagekeken. Deze bleek alweer beschadigd, zij het gelukkig licht en snel
herstelbaar. Maar met de help van onder andere KMS Engines, Carworld Motorsport
en Dailey Engineering werd er toch gezamenlijk geconcludeerd dat het dry sump
smeersysteem een aantal cruciale fouten in heeft.
Deze worden op dit moment
aangepast, om zo voor de Masters of F3 op Zandvoort een hopelijk definitief
einde te maken aan alle problemen met het smeersysteem en de krachtbronnen.
Verder staan er ook nog een aantal nieuwe onderdelen in planning, om de Viper
weer iets te verbeteren.
Volgende race is de Masters of
F3 in Zandvoort. Ook hier zal Edward weer alleen de Viper bemannen, in een
poging om de aansluiting met het GT veld weer te vinden.
See you there!
Rudolph Racing |